Category: Mga alamat images

Mga alamat images

26.10.2020 By Mull

All about the Philippines rich culture, literature, dances, folk songs, folk tales, heroes and famous people who shaped the nation as it is now. Post a Comment. About this Blog This is cathcath's blog dedicated to students and researchers for facts and information about the Philippines. You are free to write your question for things that you do not find in the blog. I will try to look for them for you.

Go to his page where you can write your suggestion or question in the comment box. The comment box is moderated to filter spam and unwanted remarks.

It will take a while before your question appears in the comment box. YOu do not have to type it twice. Thank you. Terms of Use The information from this website are for educational purposes only. There is no guarantee or warranty for the accuracy of the contents. When you use the website, you agree not to hold the owner liable for the inaccuracies that you may find in some data. The links are for references only and not as endorsements of other websites related activities or business.

Kaiba sa ibang prutas, ang buto ng kasoy ay nasa labas. Kung bakit nasa labas ang buto ang paksa ng alamat ng kasoy. Noong matagal nang panahon ay may ginanap na pagdiriwang sa gubat. Lahat ng mga hayop ay dumalo. Masaya sila at maingay. Ang ingay at kasiyahan ang nakarating sa buto ng kasoy na nasa loob ng prutas. Patuloy ang kasiyahan at ingay. Patuloy din ang dasal ng buto ng kasoy n asana ay makalabas siya para malaman kung ano ang sanhi ng ingay na yaon.

Nagkataong may diwata na nakarinig sa kanyang panalangin habang ito ay nakikisaya sa mga hayup sa gubat. Nakiusap ulit ang buto ng kasoy kaya pinagbigyan ng diwata ang kahilingan nito. Nakalabas ang buto at humanga siya sa ganda ng mundo. Kaya pinakiusap niya sa diwata na panatiliin na lang siya sa labas. Natapos ang kasayahan at nangawala ang mga hayup, ibon at insekto. Bumuhos ang napakalakas na ulan.

Ang nakakabinging kulog ay may kasamang matatalim na kidlat. Ang buto ay natatakot sa nakikita at naririnig niya. Nangangatal siya sa lamig at basang-basa sa ulan, tinawag niya ang diwata. Ibalik mo ako sa aking pinaggalingan. Ayoko nang manatili pa dito sa labas magpakailanman. Nakakasindak dito sa labas.

Ang kaawa awa niyang tinig ay hindi dininig ng diwata. Ang diwata ay nawala na.Tumunog ang kampana sa munting Kapilya ng isang nayon sa bayan ng Paete, lalawigan ng Laguna. Napabalikwas si Manuel at masuyong ginising ang nahihimbing na kabiyak.

Mabilis na gumayak ang mag-asawa upang magsimba sa misang minsan sa isang buwan idinaraos sa kanilang nayon ng kura paroko ng bayan. Hindi nagtagal at ang mag-asawa ay kasama na sa pulutong ng mga taga-nayong patungo sa Kapilya.

Magkatabing lumuhod sa isang sulok ang magkabiyak at taimtim na nananalangin. Nang matapos ang misa ay magiliw na inakay ni Manuel ang kabiyak at sila'y lumakad na pauwi sa kanilang tahanan.

Sa kanilang marahang paglalakad ay biglang napahinto si Edna.

Ang Alamat ng Pinya

Napakurap-kurap si Manuel. Hindi niya malaman ang gagawin. Alam niyang ang lansones ay lason at hindi maaring kainin ngunit batid din naman niyang nagdadalang-tao ang asawa at hindi dapat biguin sa pagkaing hinihiling. Sa pagkakatigagal ng lalaki ay marahan siyang kinalabit ni Edna at muling sumamong ikuha siya ng mga bunga ng lansones.

Sunod-sunod na hikbi ang pumulas sa kanyang mga labi. Parang ginugutay ang dibdib ni Manuel sa malaking habag sa asawa ngunit tinigasan niya ang kanyang loob. Masuyong inakbayan ni Manuel ang asawa at marahang nangusap. Hayaan mo at pagdating natin sa bahay ay pipitas ako sa duluhan ng mga manggang manibalang.

Walang imikan nilang tinalunton ang landas patungo sa kanilang tahanan. Ang maaliwalas na langit ng kanilang pag-iibigan ay biglang sinaputan ng ulap. Ni hindi sinulyapan ni Edna ang mga manggang manibalang na pitas ni Manuel sa kanilang duluhan. Ang babae'y laging nagkukulong sa silid, ayaw tumikim man lamang ng pagkain at ayaw tapunan ng tingin ang pinagtatampuhang asawa.

Hindi nagtagal ang babae'y naratay sa banig ng karamdaman. Hindi malaman ni Manuel ang gagawin sa kalunoslunos na kalagayan ng asawa. Marahang iling lamang ang itinugon ng nakaratay at dalawang butil ng luha ang nag-uunahang gumulong sa pisngi. Balisang nagpalakad-lakad si Manuel sa tabi ng maysakit. Hindi niya matagalang tignan ang payat na kaanyuan ngayon na kaibang-kakaiba sa dating Ednang sinuyo niya't minahal.

Wala na ngayon ang namumurok na pisngi, ang dating mapupungay na mga mata'y malalamlam, wala na ang ningning ng kaligayahan, maputla ang dati'y mapupulang mga labi at mistulang larawan ng kamatayan.Post a Comment. Ang Alamat ng Pinya. Sila ay ang mag-inang sina Pinang at si Aling Rosa. Kahit na mahirap lamang sila, hindi ito naging hadlang upang hindi ibigay ni Aling Rosa ang lahat ng kahilingin ng nag-iisang anak na si Pinang.

Dahil sa natatanging pagmamahal ng isang ina sa kanyang anak, lumaki sa layaw si Pinang, naging tamad at matigas ang ulo nito. Isang araw ay nagkaroon ng malubhang karamdaman si Aling Rosa.

Maski ang simpleng pagbangon ay nahihirapan itong gawin. Tinawag niya ang kanyang anak na kasalukuyang nakikipaglaro sa kanyang mga kapitbahay. Ipinaliwanag ni Aling Rosa kung papaano ihanda at iluto ang lugaw at padabog na umalis si Pinang upang hagilapin ang mga kakailanganin sa pagluto ng kakanin nilang mag-ina.

Dahil sa sadyang katamaran at sa nakasanayan na ang ina ang gumagawa ng gawaing bahay ay padabog at kunot noong kinuha ni Pinang ang kaldero at hinanda ang kalan sa kusina. Dahil sa sadyang walang alam sa gawaing bahay, hindi alam ni Pinang sa kung saan nakatabi ang bigas. Agad ngunit padabog siyang bumalik sa kuwarto ng init upang tanungin kung nasaan ang bigasan.

Bumalik sa kusina si Pinang at nakita nga ang bigas at hinanda na ang lulutuing lugaw. Dali-dali niyang nilagay and bigas sa kaldero, tinubigan at isinalang sa kalan. Imbis na bantayan ang sinasalang ay bumalik ito sa pakikipaglaro sa mga kaibigan kapitbahay. Nang marinig na kumukulo na ang isinalang ay muling tinawag ni Aling Rosa ang naglalarong si Pinang. Matapos marinig ng ina na ang pagpasok ng anak ay natulog na si aling Pinang upang makabawi ng lakas at gumaling sa kanyang karamdaman.

Mabigat ang loob na binalikan ni Pinang ang niluluto ngunit ng hahaluin nya ito ay hindi niya makita ang sandok. Sa halip na hanapin ay tinungo ni Pinang ang kuwarto ng ina, ginising ito ng tanong na tila ba nanaunumbat pa. Dito na napuno ang ina. Padabog namang bumalik sa Kusina ang nagmamaktol na si Pinang at wala nang narinig pa si Aling Rosa sa kabuuan ng gabi. Kinaumagahan, gumaan na ang pakiramdam ni Aling Rosa.

Hinanap niya ang kanyang anak ngunit hindi niya ito mahagilap. Tinungo din ng kagagaling na ina ang mga bahay ng madalas kalaro ni Pinang ngunit wala din dito si Pinang. Upang libangin ang sarili at hindi masyadong mag-alala napagpasyahan munang magwalis-walis sa bakuran ng tahanan nila si Aling Rosa.

Isang kakaibang halaman ang napansin ni Aling Rosa sa kanyang pagwawalis sa bakuran. Ito ay may hugis ulong dilaw na bunga at napapalibutan ng mga tila bang mata.Please enable JavaScript!

mga alamat images

Bitte aktiviere JavaScript! Por favor,activa el JavaScript! Home About. Ang Alamat ng Rosas. Noong unang panahon sa isang malayong nayon, ay may isang dalaga na nagngangalang Rosa na kilala dahil sa natatangi nitong ganda at dahil na rin sa kanyang mapupulang mga pisngi, kung kaya't pinagkakag- uluhan si Rosa ng mga kalalakihan.

Isang araw nang dumating ng bahay si Rosa ay nakita niya ang isa sa kanyang mga manililigaw na si Antonio na kausap ang kanyang mga magulang at humihing ng pahintulot na manligaw kay Rosa kung saan ay masaya naman siyang pinayagan ng mga magulang ni Rosa at dahil na rin sa rason na si Antonio lamang ang lalaking unang umakyat ng ligaw sa kanila. Ang kinakailangan lang naman na gawin ni Antonio ay ang mapatunayan ang sarili kay Rosa at pasiyahin ito. Iyon ang naghimok kay Antonio, kaya naman ay pinagsilbihan niya ang pamilya ni Rosa sa pamamagitan ng dote.

Lubos namang natuwa ang mga magulang ni Rosa, lalong-lalo na ang dalaga na unti-unti ay nahuhulog na ang loob sa masugid na binata. Sa araw na kung saan ay dapat sanang sagutin ni Rosa ang kanyang manliligaw ay doon rin siya labis na nagtaka kung bakit wala pa ito. Doon din niya nalaman na pinaglalaruan lang pala siya ni Antonio nang marining niya ito habang kausap ang kanyang mga kaibigan. Parang pinagsakluban ng langit at lupa si Rosa sa kanyang narining. Nadurog ang kanyang puso sa kanyang unang pag-ibig.

Hindi tumigil ang pag-iyak ni Rosa habang siya ay bumalik sa kaniang bahay. Nag-aalala naman siyang tinanong nang kanyang mga magulang pero hindi sumagot ang dalaga.

Kinabukasan ay hindi na nakita si Rosa at pati na rin sa susunod na mga araw. Isang araw, ay nabalitaan na may kakaibang halaman na tumubo sa dapat sanang tagpuan nina Rosa at Antonio. Social Widget facebook [1. Search This Blog. Magbasa Pa! Alamat ng Ibong Adarna. Paano Makatulog Agad? Ang Alamat ng Lansones.

Ang Alamat ng Anay. Ang Kahon ni Pandora. Recent recentposts. Comments recentcomments. Popular Posts. Random Posts randomposts.

Most Recent recentposts. Powered by Blogger.Noong unang panahon, may isang mag asawang di pinalad na magkaroon ng anak. Lahat ng naipayong halamang gamot sa kanila ay walang mabuting naidulot.

mga alamat images

Lubhang malungkot ang mag-asawa. Humingi sila ng payo sa isang nakatatanda. Nagpasya silang lumapit kay Walian, isang esperitista. Ito ay nagdasal upang humingi ng tulong sa diwata ng pagdadalantao. Laking tuwa ng mag-asawa ng ilang buwan lamang ay nagsilang ang ginang ng isang malusog na babae. Bukod sa maganda ay napakasipag din nito. Bawat halamang dinidiligan ni Blunto ay namumukadkad at kinagigiliwan. Isang gabi habang minamasdan ang pamumukadkad ng mga bulaklak ay tila isang panaginip ang nakita ng dalagita.

Nagpakilala ito at sinabing nanggaling pa sa napakalayong lugar na mahirap puntahan ninuman. Naging palaisipan kay Blunto ang pagkatao ng makisig na binata. Di na nya tinanong kung ito ba ang nakita nya nung nakaraan. Hindi na inusisa ng dalagita kung saan galing ang binata sapagkat makausap lamang ito ay masaya na sya. Laging hinihintay ni Blunto ang pag lubog ng araw sa kadalihanang sa hapon ito dinadalaw ng binata.

Umibig sya sa misteryosong binata at ganoon din ito sa kanya. Bata pa si Blunto upang tumanggap ng mangingibig, sapagkat totoo ang nararamdaman ng binata, nag hintay ito ng ilang taon bago tanggapin ang matamis na oo ni Blunto. Inamin din nito na di panaginip ang nakita ng dalaga. Alam din ng magulang ng binata ang nadarama sa dalaga. Ngunit mariin ang tutol ng mga magulang ni Blunto sa pag iibigan ng dalawa sapagkat ang dalaga ay parang kabubukadkad na bulaklak pa lamang.

mga alamat images

Nagawang magtanan ng magkasintahan ngunit bigo, kalaunay ikinulong si Blunto ng magulang sa kwarto at itinaboy ang binata. Mahigpit na niyakap ng magulang si Blunto at matapat na kinamayan ng mga ito ang ngayoy manugang. Ilang araw ang lumipas ay naging malungkot ang mga magulang ni Blunto, subalit tulad ng pangako ng anak ay matatanaw nila ito sa kaitasan.

Alamat ng Pakwan - FIL 14 Section R Project

Home Tips And Tricks Homework. Alamat Ng Bahaghari Buod. Source: Google Images Noong unang panahon, may isang mag asawang di pinalad na magkaroon ng anak. Did you like the post?

Help the author stay up!Please enable JavaScript! Bitte aktiviere JavaScript! Por favor,activa el JavaScript! Home About. Ang Alamat ng Pinya. Noong unang panahon may nakatirang mag-ina sa isang malayong pook. Ang ina ay si Aling Rosa at ang anak ay si Pinang.

Ang Alamat ng Rosas

Mahal na mahal ni Aling Rosa ang kanyang bugtong na anak. Kaya lumaki si Pinang sa layaw. Gusto ng ina na matuto si Pinang ng mga gawaing bahay, ngunit laging ikinakatwiran ni Pinang na alam na niyang gawin ang mga itinuturo ng ina.

Kaya't pinabayaan na lang niya ang kanyang anak. Isang araw nagkasakit si Aling Rosa. Hindi siya makabangon at makagawa ng gawaing bahay.

mga alamat images

Inutusan niya si Pinang na magluto ng lugaw. Isinalang ni Pinang ang lugaw ngunit napabayaan dahil sa kalalaro. Ang lugaw ay dumikit sa palayok at nasunog.

Nagpasensiya na lang si Aling Rosa, napagsilbihan naman siya kahit paano ng anak. Nagtagal ang sakit ni Aling Rosa kaya't napilitang si Pinang ang gumagawa sa bahay. Isang araw, sa kanyang pagluluto hindi niya makita ang posporo. Tinanong ang kanyang ina kung nasaan ito.Ang sampaguita, na ating pambansang bulaklak, ay may iniingatang isang magandang alamat. Ang dalawang pangunahing tauhan ay bibigyan natin ng mga makabagong pangalan, bagaman ayon sa matanda, ang mga tagpong inilalarawan sa kuwento ay nangyari noong bago pa dumating dito sa atin ang mga Kastila.

Ang Balintawak at ang Gagalangin ay baranggay na magkapit-bahay. Sa pagitan ay may isang matibay na bakod na yari sa mga pinatuyong kawayanna tuwing limang taon ay ginigiba at pinapalitan. Kung minsan, ang nagpapalit ay ang mga kawal ng datu sa Gagalangin; kung minsan naman ay ang mga kawal ng datu sa Balintawak.

Ngunit ang lahat ay gumagawa alinsunod sa utos ng kani-kanilang puno. Ang datu ng Balintawak ay mayroon daw isang anak na dalaga na walang pangalawa sa kagandahan, maging sa mukha at sa pag-uugali.

Maraming binatang nagingibig sa kanya, ngunit ang nakabihag ng kanyang mailap na puso ay ang anak na binata ng datu ng Gagalangin na nangangalang Delfin. Marangal ang pag-ibig ni Delfin kay Rosita — walang halong pag-iimbot, alang ano mang masamang hangarin. Sa isang sulok ng bakod ng hanggahan natatabingan ng malagong halaman, si Delfin ay gumagawa ng isang lihim na lagusan kanayang madaraanan. Sinasamyo nila ang malinis na simoy ng kabukiran at pinanonood nila ang kaayaayang mukha ng buwan.

Ang pag-iibigan nilang iyon ay lingid sa kaalaman ng kanilang mga magulang. Minsan, nabalitaan ng datu ng Gagalangin na ang hanggahang bakod ay binubuwag at pinapalitan ng mga taga-Balintawak. Nag-utos siya sa ilan niyang mga tauhan upang magmasid sa ginagawang pagbabakod ng mga taga-Balintawak. Agad siyang nagpautos sa datu ng Balintawak. Nagalit ang datu ng Balintawak nang humarap sa kanya ang mga sugong buhat sa Gagalangin at sabihin sa kanya ang biling ng datu roon.

Ang bakod ay binbalik ko lamang sa dapat kalgyan ayon sa natuklasan kong mga kasulatan ng aking mga nuno. Ipinag-alab bg loob ng ama ni Delfin ang tinanggap niyang balita. Sa gayung mga alitan, ang karaniwang nagiging hangganan ay digmaan. Inihanda ng datu ng Gagalangin ang kanyang mga hukbo. Kailangang bawiin niya sa pamamagitan ng patalim ang lupang sa palagay niya ay ninakaw sa kanya.

Nang mabalitaan ng datu ng Balintawak na ang Gagalangin ay naghahanda upang siya ay digmain, iginayak din niya ang kanyang mga kawal. Nang malapit na ang araw ng paglusob ng hukbo ng Gagalangin sa mga taga-Balintawak, ang datu ay biglang dinapuan ng isang mahiwagang karamdaman at di nagtagal ay namatay. Naiwan kay Delfin ang isang mabigat na panagutan: siya ang magiging heneral ng hukbo ng Gagalangin.

Alamat Ng Langaw (Buod)

Si Delfin ay batang-bata at wala pang gaanong karanasan sa digmaan, samatalang ang kanyang ama ay nahasa na sa maraming pakikilaban sapul pagkabata. Gayon na lamang ang kanyang pag-aalala. Naging madugo ang labanan nang magsagupa ang dalawang hukbo. Maraming nalagas sa magkabilang panig. Bago siya nalagutan ng hininga, ipinagbilin niya sa kanyang mga kawal na doon siya ilibing sa tabi ng hanggahang bakod, malapit sa lihim na lagusang dinaraanan niya kung gabing maliwanag ang buwan at sila ni Rosita, kama ng mga abay nito, ay mapayapang namamasyal sa makapal na damuhan.

Hindi nabanggit ng mga matatandang nagkuwento ang sinapit na buhay ng dalawang magsing-ibig, kung ano ang naging hanggan ng labanan. Unti-unti itong pinanawan ng lakas. Masaklap man sa kalooban ng datu, pinagbigyan niya ang kahilingan ng minamahal niyang anak.